Publicatie in “Opspraak Magazine” nr. 38, najaar 2008
P O E Z I E
Een ode of een puntgedicht
voor jou zou ik moeten schrijven
met geroezemoes in een stadscafxe9
op de achtergrond, een keur van stemmen
Rijkelijk zou ik mij laten bedienen
met pittig gekruide woorden
uitgelezen tapas en een digestivo
voor de bitterzoete nasmaak
Kringeltjes rook zou mijn mond blazen
sigaret kritisch observerend
tussen index en middelvinger
welk verlangen is het grootst – dat naar jou?
Flarden van een conversatie
aan het tafeltje achter mij
zou ik stenograferen
geen saillant detail zou mij ontgaan.
Of de ober met het zwarte strikje
de frons die hij op zijn voorhoofd draagt
omkijkt speciaal naar mij
die donkerpaarse schaduwkringen
om zijn ogen – natuurlijk
zijn vrouw is bij hem weggegaan.
Zo is de manier waarop hij mijn wijnglas oppakt
teder haast en met geoefende hand
een rake beschrijving waard:
niet het glas, de kelk
het voetje met de minuscule barst
maar de hand
het gereedschap, verlengstuk
van die weerbare ogen.
xa9 Antoinette Sisto
